Według Światowej Organizacji Zdrowia, otyłość to „nieprawidłowe lub nadmierne nagromadzenie tłuszczu w tkance tłuszczowej prowadzące do pogorszenia stanu zdrowia”. U dorosłych otyłość rozpoznaje się, gdy zawartość tej tkanki przekraczy 30% należnej masy ciała u kobiet i 25% u mężczyzn. U dzieci zawartość tkanki tłuszczowej w organizmie ściśle zależy od wieku i płci. 

Otyłość jest złożoną chorobą o wieloaspektowej etiologii, z własnymi zdolnościami do niepełnosprawności, patofizjologiami i chorobami współistniejącymi. Spełnia medyczną definicję choroby, gdyż jest fizjologiczną dysfunkcją organizmu człowieka o etiologii środowiskowej, genetycznej i endokrynologicznej. Jest odpowiedzią na bodźce środowiskowe, predyspozycje genetyczne i nieprawidłowości oraz ma charakterystyczny zestaw objawów przedmiotowych i podmiotowych z konsekwentnymi zmianami anatomicznymi. Nadmiar tkanki tłuszczowej wzmaga pracę serca i prowadzi do zmian anatomicznych w tym narządzie. Zmienia funkcje płucne, hormonalne i immunologiczne, a wszystko to z niekorzystnym wpływem na zdrowie. Niektóre z powikłań otyłości obejmują choroby układu krążenia, cukrzycę insulinoniezależną, obturacyjną chorobę płuc, zapalenie stawów i nowotwory. Biorąc pod uwagę nadmierną śmiertelność, znaczną zachorowalność i ekonomiczne skutki otyłości, jest to choroba, która wymaga poważnej uwagi środowiska medycznego.

Otyłość jest głównym problemem zdrowia publicznego ze względu na związaną z nią chorobowość i śmiertelność. Siedzący tryb pracy, postęp technologiczny i niezdrowa żywność to kluczowe czynniki, które prowadzą do rozpowszechnienia otyłości na całym świecie. Globalny wskaźnik otyłości dramatycznie rośnie. Problem ten stał się wyzwaniem stojącym przed publicznymi systemami opieki zdrowotnej i gospodarkami światowymi.

Stale wzrastająca liczba osób z nadwagą i otyłością przybierająca rozmiary epidemii spowodowała konieczność podejmowania energicznych działań w celu zwalczania otyłości i zapobiegania jej skutkom. We wszystkich działaniach podejmowanych w celu zapobiegania otyłości muszą występować zalecenia dotyczące zmiany indywidualnych zachowań zdrowotnych, współpracy z lekarzem, dietetykiem lub psychologiem w zależności od potrzeb w celu kontrolowania sposobu żywienia i zmiany nawyków żywieniowych oraz zwiększenia aktywności fizycznej.

Piśmiennictwo:
1. Obesity subtypes, related biomarkers & heterogeneity. Mayoral LP, Andrade GM, Mayoral EP, Huerta TH, Canseco SP, Rodal Canales FJ, Cabrera-Fuentes HA, Cruz MM, Pérez Santiago AD, Alpuche JJ, Zenteno E, Ruíz HM, Cruz RM, Jeronimo JH, Perez-Campos E. Indian J Med Res. 2020 Jan;151(1):11-21
2. Humans against Obesity: Who Will Win? Caballero B. Adv Nutr. 2019 Jan 1;10
3. Nadwaga i otyłość – ogólnoświatowa epidemia. Muchacka R, Cebula N. Prace naukowe WSZiP nr 42 (3)2017